Afbeeldingen Canto 10 deel 2 - pagina 1 - 2 - 3 - 4

Hoofdstuk 36 - 37 - 38 - 39 - 40

 

Hoofdstuk 36: De Stier Arishthâsura Verslagen en Akrûra Gestuurd door Kamsa

(1) De zoon van Vyâsa zei: 'Vervolgens kwam toen naar het koeherdersdorp de stier-duivel genaamd Arishtha die een enorme bult had en wiens lijf, met zijn hoeven de bodem openrijtend, de aarde deed schudden.

(13) In zijn aanval greep Hij hem bij de hoorns en liet Hij hem met zijn voet struikelen, zodat hij tegen de grond klapte als een natte dweil, waarna Hij toesloeg met zijn [afgebroken] hoorn totdat hij plat ging.

(16) Met de demon Arishtha gedood door de Wonderdoener Krishna, richtte zich toen tot Kamsa de machtige Nârada die de visie van God gegeven was [zie 1.6: 25-29]:
 

Hoofdstuk 37: Kes'i en Vyoma Gedood en Nârada Looft Krishna's Toekomst.

(3) Toen hij, moeilijk te overwinnen en te benaderen, agressief met zijn mond open de lucht indrinkend, Hem voor zich zag, rende hij in volle vaart er op af om de Lotusogige Heer met zijn benen aan te vallen.

(29) De een na de ander werd door de grote demon in een berggrot gegooid waarvan hij de ingang met een grote kei blokkeerde zodat er nog maar vier of vijf overbleven.
 

Hoofdstuk 38: Akrûra's Gemijmer en de Ontvangst in Gokula

(25) De afdrukken van Zijn voeten, waarvan de heersers van alle werelden het zuivere stof op hun kronen houden, zag hij in de aarde van de weidegronden: een prachtige versiering zich aftekenend met de lotus, de korenaar, de olifantendrijfstok en zo meer [zie ook 10.16: 18 en 10.30: 25*].

(28 -33) In Vraja zag hij Krishna en Râma, die met hun ogen als herfstlotussen op weg waren naar waar de koeien worden gemolken, gestoken in gele en blauwe kleding. De twee van toevlucht voor de godin waren blauwig donker en blank van teint als jongeren hoogst fraai om te zien met machtige armen, aantrekkelijke gezichten en een tred als die van een olifant. Met Hun voeten getekend door de vlag, de schicht, de drijfstok en de lotus verhoogden de grote zielen vol van mededogen in hun glimlachen en blikken de schoonheid van het weidegebied. Zij wiens wederwaardigheden zo groots waren en aantrekkelijk, waren fris gewassen en droegen halskettingen met juwelen, bloemenslingers, hadden hun ledematen ingesmeerd met gunstige geurige substanties en waren smetteloos in hun kleding. De twee voorwereldlijke, hoogst uitzonderlijke personen, die Oorzaak en Heer van het universum zijn [zie ook 5: 25], waren voor het welzijn van dat universum nedergedaald in Hun onderscheiden gedaanten van Balarâma en Kes'ava. O Koning, met hun uitstraling verdreven ze, als een berg van smaragd en een berg van zilver opgesierd met goud, in alle richtingen de duisternis. 

Hoofdstuk 39: Krishna en Balarâma Vertrekken naar Mathurâ

(15) Met anderen, gefixeerd in meditatie op Hem, hielden, net als bij hen die het bereik van de zelfrealisatie hebben betreden, al de zintuigelijke functies er mee op zonder nog een flauw benul van de wereld te hebben.

(32) Terwijl de vrouwen aldus lamenteerden ging bij zonsopkomst Akrûra, na zijn ochtendroutines te hebben afgewerkt, er op uit met zijn wagen.

Hoofdstuk 40: Akrûra's Gebeden

(28) Ik van dien aard nader Uw voeten, die tezamen met Uw genade, onmogelijk te bereiken zijn voor hen die niet zuiver zijn, o Heer, in gedachten houdend dat, als het zich van een persoon zo voordoet dat zijn ronddolen in de materiële wereld tot een einde komt, het [stabiele] bewustzijn zich zal ontwikkelen door eerbetoon voor het ware [de toegewijden, de omgang, de leraren, de geschriften en de natuurlijke tijd] van U, wiens navel als een lotus is.